Miesięczne archiwum: Lipiec 2017

Arypiprazol – zastosowanie, skutki uboczne

Arypiprazol – sprzedawany pod marką Abilify, jest nietypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Jest zalecany i przede wszystkim stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Inne zastosowania obejmują wyłączenie leczenie poważnych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń typu tiki i drażliwości związanych z autyzmem. Zgodnie z przeglądem Cochrane dowody na ustnie schizofrenii nie są wystarczające do określenia wpływu na ogólne funkcjonowanie. Ponadto, ponieważ wiele osób wycofało się z badań leków przed ich ukończeniem, całkowita siła konkluzji jest niewielka.

Działania niepożądane obejmują zespół neuroleptyczny złośliwego układu nerwowego, zaburzenie ruchowe znane jako dyskineza późna oraz wysokie stężenie cukru we krwi u osób z cukrzycą. U osób w podeszłym wieku istnieje zwiększone ryzyko śmierci. Nie jest zatem to lek zalecany do stosowania u osób z psychozą z powodu otępienia. Istnieje prawdopodobny dowód szkodliwego wpływu na płód. Nie zaleca stosowania u kobiet karmiących piersią. Nie jest jasne, czy jest bezpieczny czy skuteczny u osób poniżej 18 roku życia.

Jest częściowym agonistą dopaminy. Arypiprazol został opracowany przez firmę Otsuka w Japonii. W Stanach Zjednoczonych firma Otsuka America prowadzi badania wspólnie z firmą Bristol-Myers Squibb. Od kwietnia 2013 r. do marca 2014 r. sprzedaż Abilify wyniosła prawie 6,9 ​​mld USD.

 

⇓ Zastosowania medyczne


Arypiprazol jest głównie stosowany w leczeniu schizofrenii lub choroby afektywnej dwubiegunowej.

Schizofrenia

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła doustną formę arypiprazolu w leczeniu ostrych zaostrzeń schizofrenii i leczenia podtrzymującego (zapobieganie nawrotom) w 2002 roku. Ocena ta opierała się na skuteczności wykazanej w 5 „odpowiednich i dobrze kontrolowanych” badaniach klinicznych, w tym 4 badaniach krótkoterminowych (4 lub 6 tygodni) wykazujących zmniejszenie objawów psychotycznych w ostrej fazie i 1 długoterminowym badaniu (26 tygodni) wykazujące zmniejszenie nawrotu w porównaniu z placebo.

Zezwolenie na dopuszczenie do obrotu zostało przyznane przez Europejską Agencję Leków w oparciu o wyniki tych samych badań oraz dodatkowe długoterminowe.

Przegląd Cochrane stwierdził, że arypiprazol jest podobny do innych typowych i nietypowych leków przeciwpsychotycznych w odniesieniu do potencjalnych korzyści dla chorych. W porównaniu z typowymi lekami przeciwpsychotycznymi, występują rzadziej pozaparamidalne działania niepożądane, ale większe zawroty głowy. W odniesieniu do innych nietypowych objawów, trudno jest określić różnice w negatywnych skutkach, ponieważ jakość danych jest słaba. Przegląd Lancet wykazał, że jest w środkowym zakresie 15 leków przeciwpsychotycznych wykazuje sie lepszą tolerancją w porównaniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi.

W przeglądzie Cochrane stwierdzono, że wysokie wskaźniki wycofania z badań klinicznych oraz brak danych dotyczących wyników dotyczących ogólnego funkcjonowania, zachowania, umieralności lub funkcjonowania poznawczego sprawiają, że trudno jest ostatecznie stwierdzić, że arypiprazol jest użyteczny w zapobieganiu nawrotowi choroby. Autorzy stwierdzili, że w ostrych epizodach psychotycznych arypiprazol powoduje korzyści w niektórych aspektach choroby. Światowa Federacja Stowarzyszeń Psychiatrii Biologicznej zaleca arypiprazol do leczenia ostrych zaostrzeń schizofrenii.

Narodowy Instytut na rzecz Doskonalenia Zdrowia i Opieki oferuje następujące zalecenia dotyczące leczenia farmakologicznego osób z ostrym epizodem psychozy.

Zaburzenie dwubiegunowe

Arypiprazol jest skuteczny w leczeniu ostrych maniakalnych epizodów choroby afektywnej dwubiegunowej u dorosłych, dzieci i młodzieży. Stosowany jako terapia podtrzymująca, jest użyteczny w zapobieganiu epizodom maniakalnym, ale nie jest przydatny w leczeniu depresji dwubiegunowej. Tak więc, często jest używany w połączeniu z dodatkowym stabilizatorem nastroju, jednakże, jednoczesne podawanie z stabilizatorem nastroju zwiększa ryzyko pozapiramidalnych efektów ubocznych.

Depresja

Arypiprazol jest skuteczny w leczeniu poważnego zaburzenia depresyjnego, jednakże istnieje większa liczba działań niepożądanych, takich jak przyrost masy ciała i zaburzenia ruchowe. Całkowite korzyści są małe i umiarkowane, a ich stosowanie nie wydaje się poprawiać jakości życia, ani funkcjonowania. Arypiprazol może oddziaływać z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, zwłaszcza SSRI. Istnieją interakcje z fluoksetyną i paroksetyną oraz mniejsze interakcje z sertraliną, escitalopramem, citalopramem i fluwoksaminą które hamują CYP2D6 , dla których arypiprazol jest substratem. Inhibitory CYP2D6 zwiększają stężenie arypiprazolu do 2-3-krotności ich normalnego poziomu.

Autyzm 

Dane krótkoterminowe (8 tygodni) wykazują zmniejszoną drażliwość, nadaktywność, nieodpowiednią mowę ale nie zmienia się zachowania. Działania niepożądane obejmują zwiększenie masy ciała, senność, drżenie i drżenie. Sugeruje się, aby dzieci i nastolatki były regularnie monitorowane podczas przyjmowania tego leku, aby ocenić, czy ta opcja leczenia jest nadal skuteczna po długotrwałym stosowaniu i czy objawy niepożądane pogarszają się. Potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć, czy ten lek jest użyteczny dla dzieci po długotrwałym użyciu.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

W 2014 r. systematyczny przegląd stwierdził, że terapia dodatkowa z niską dawką arypiprazolu jest skuteczna w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, które nie poprawiają się tylko w przypadku SSRI. Wniosek opierał się na wynikach dwóch stosunkowo małych, krótkotrwałych badań, z których każdy wykazał poprawę objawów.

 

⇓ Skutki uboczne


U dorosłych skutki uboczne o częstości występowania większej niż 10% obejmują zwiększenie masy ciała, bóle głowy, pobudzenie lub niepokój, bezsenność i działania żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i zaparcia. Działania niepożądane u dzieci są podobne dodatkowo występuje także senność, zwiększony apetyt i zatkany nos. Może również wystąpić silne pragnienie zjedzenia posiłku czy pójścia sklepu.

Niekontrolowane ruchy, niepokój, drżenie i sztywność mięśni zostały opisane u dzieci i dorosłych, ale są rzadkie.

Przerwanie podawania leku

Brytyjska Narodowa Formuła zaleca stopniowe wycofywanie po zakończeniu leczenia anty-psychotycznego w celu uniknięcia ostrego zespołu odstawienia lub szybkiego nawrotu choroby. Joanne Moncrieff zasugerowała, że ​​proces odstawienia może być schizowo-mimetyczny, wywołując objawy podobne do schizofrenii, nawet u wcześniej zdrowych pacjentów, wskazując na możliwe farmakologiczne pochodzenie chorób psychicznych w jeszcze nieznanym odsetku pacjentów obecnie leczonych wcześniej lekami przeciwpsychotycznymi. Stwierdzono ograniczone dowody na poparcie tej hipotezy dla leków przeciwpsychotycznych innych niż klozapina.

Przedawkowanie 

Dzieci i dorośli, którzy przedawkują lek zwykle objawy u nich manifestują się centralną depresję układu nerwowego, począwszy od łagodnego uspokojenia do śpiączki. Stężenia arypiprazolu i dehydroarypiprazolu w surowicy u tych pacjentów były podwyższone o 3-4 razy w porównaniu do normalnych poziomów terapeutycznych, ale do tej pory nie odnotowano zgonów.

 

Acinetobacter baumannii

Acinetobacter baumannii – jest typowo krótką, niemal okrągłą bakterią Gram-ujemną o kształcie pręcików (coccobacillus). Może to być oportunistyczny patogen u ludzi, wpływając na osoby z uszkodzonym systemem immunologicznym i staje się coraz ważniejszy jako czynnik zakaźny w szpitalach (zakażenia szpitalne). Podczas gdy inne gatunki z rodzaju Acinetobacter są często spotykane w próbkach gleb (co prowadzi do powszechnego mylnego przekonania, że A. baumannii także jest organizmem glebowym), to bakteria ta jest prawie wyłącznie izolowana w środowiskach szpitalnych. Chociaż od czasu do czasu była znajdowana w środowiskowych gleby i wody, jej naturalne siedlisko nadal nie jest znane.

Bakterie tego rodzaju nie posiadają flageli czyli struktur dzięki których wiele bakterii poruszania się, ale bakteria ta wykorzystuje zjawisko drgania do poruszania się. Kliniczne mikrobiologowie zazwyczaj różnicują Acinetobacter od innych Moraxellaceae poprzez wykonanie testu oksydacyjnego.

A. baumannii jest częścią kompleksu ACB ( A. baumannii , A. calcoaceticus i Acinetobacter genomic species 13TU). U bakterie kompleksu ACB trudno jest określić konkretny gatunek. bakteria A. baumannii została również zidentyfikowana jako czynnik chorobotwórczy ESKAPE (Enterococcus faecium , Staphylococcus aureus , Klebsiella pneumoniae , Acinetobacter baumannii , Pseudomonas aeruginosa i Enterobacter), czyli grupę patogenów o dużej oporności na antybiotyki , są odpowiedzialne za większość zakażeń szpitalnych.

A. baumannii jest określane jako „iracibacter” ze względu na pozornie nagłe pojawienie się w obiektach wojskowych w czasie wojny w Iraku. Wielokrotnie bakteria A. baumannii rozprzestrzeniała się w cywilnych szpitalach częściowo ze względu na transport zarażonych żołnierzy poprzez wiele placówek medycznych. Ze względu na występowanie zakażeń i ognisk wywołanych opornymi bakteriami A. baumannii, mało jest skutecznych antybiotyków w leczeniu infekcji powodowanych przez ten patogen. Aby rozwiązać ten problem, ważne jest poznanie patogenezy, mechanizmów oporności na antybiotyki oraz potencjalnych sposobów leczenia A. baumannii.

 

⇓ Czynniki wpływające na rokownicze


Wiele mikrobów, w tym A. baumannii , posiada kilka właściwości, które pozwalają im odnieść sukces jako patogeny. Te właściwości mogą być czynnikami wirulencji, takimi jak toksyny lub systemy dostarczania toksyn, które mają bezpośredni wpływ na komórkę gospodarza. Mogą to być determinanty wirulencji, które są właściwościami przyczyniającymi się do kondycji mikrobiologicznej i pozwalają przetrwać, ale nie wpływają bezpośrednio na gospodarza. Te cechy to tylko niektóre z znanych czynników, które powodują, że A. baumannii skutecznie działa jako czynnik chorobotwórczy:

Kapsułka ochronna

Wiele zjadliwych bakterii ma możliwość wygenerowania ochronnej kapsułki wokół każdej indywidualnej komórki. Ta kapsułka, wykonana z długich łańcuchów węglowodanów, zapewnia dodatkową barierę fizyczną pomiędzy antybiotykami i przeciwciałami. Związek z podwyższoną wirulencją z obecnością kapsułki klasycznie wykazano w eksperymencie Griffitha. Zidentyfikowano klaster genu odpowiedzialny za wydzielanie kapsułki polisacharydowej i wykazano, że hamuje efekt antybiotykowy komplementu, gdy hoduje się w płynie z puchliny.

OMPA

Przyczepność może stanowić decydujące znaczenie dla zjadliwości bakterii. Zdolność do przyłączania się do komórek gospodarza umożliwia bakteriom oddziaływanie z nimi na różne sposoby, zarówno przez system wydzielania typu III, jak i po prostu przez utrzymywanie się. Wykazano, że białko błonowe zewnętrzne zaangażowane jest w przyleganie A. baumannii do komórek nabłonkowych. Pozwala to bakteriom atakować komórki przez mechanizm „zamka błyskawicznego”.

 

⇓ Oporność antybiotykowa


Wyspy chorobotwórcze , względnie wspólne struktury genetyczne w patogenach bakteryjnych składają się z dwóch lub więcej sąsiednich genów, które zwiększają wirulencję patogenu. Mogą zawierać geny, które kodują toksyny, koagulują krew lub jak w tym przypadku pozwalają bakteriom oprzeć się antybiotykom. Wyspy oporowe typu AbaR są typowe dla A. baumannii odpornych na działanie leków, a różne odmiany mogą występować w danym szczepie.

Transpozony umożliwiają wycięcie fragmentów materiału genetycznego z jednego miejsca w genomie i włączenie ich do innego. To sprawia, że ​​horyzontalne przeniesienie genu tych i podobnych patogeniczności na wyspach jest bardziej prawdopodobne, ponieważ gdy materiał genetyczny jest zajęty przez nową bakterie, transpolety pozwalają wyspie chorobotwórczości zintegrować się z genomem nowego mikroorganizmu. W takim przypadku nowy mikroorganizm mógłby oprzeć się niektórym antybiotykom.

Bakterie kwasu octowego

Bakterie kwasu octowego (AAB)  – to grupa bakterii Gram-ujemnych, które utleniają cukry lub etanol i wytwarzają kwas octowy podczas fermentacji. Bakterie kwasu octowego składają się z 10 rodzajów i należą do rodziny Acetobacteraceae. Kilka gatunków bakterii kwasu octowego stosuje się w przemyśle do produkcji niektórych produktów spożywczych.

 

⇓ Charakterystyka 


Wszystkie bakterie kwasu octowego to obligatoryjne aerobeny.

 

⇓ Wystąpienie 


Bakterie kwasu octowego są wszechobecne. Są aktywnie obecne w różnych środowiskach, w których powstaje etanol w wyniku fermentacji cukrów. Mogą być izolowane z nektaru kwiatów i z uszkodzonych owoców. Inne dobre źródła to świeże jabłko i piwo niepasteryzowane, które nie zostało sterylizowane filtrem. W tych płynach rosną one jako warstwa powierzchniowa dzięki ich aerobowej naturze i aktywnej ruchliwości. Muchy owocowe są uważane za wspólny wektor w propagowaniu bakterii kwasu octowego.

 

⇓ Tłumienie


Wzrost Acetobacter w winie może być tłumiony poprzez całkowite wyłączenie powietrza z wina podczas składowania oraz przez stosowanie umiarkowanych ilości dwutlenku siarki w winie jako środka konserwującego.

 

⇓ Metabolizm 


Ocet powstaje, gdy bakterie kwasu octowego oddziałują na napoje alkoholowe, takie jak wino. Są one wykorzystywane do wykonywania określonych reakcji utleniania w procesach zwanych fermentacjami oksydacyjnymi, które tworzą ocet jako produkt uboczny. W przemyśle biotechnologicznym ten mechanizm utleniania bakterii jest wykorzystywany do wytwarzania wielu związków, takich jak kwas l-askorbinowy, dihydroksyaceton, kwas glukonowy i celuloza.

Oprócz przemysłu spożywczego niektóre bakterie kwasu octowego są stosowane jako biokatalizatory do przemysłowej produkcji. Są one wykorzystywane jako ważne biokatalizatory w rozwoju ekologicznego procesu fermentacji i jako alternatywa dla syntezy chemicznej.

Niektóre rodzaje mogą utleniać etanol do dwutlenku węgla i wody przy użyciu enzymów w cyklu Krebsa. Inne rodzaje, takie jak Gluconobacter, nie utleniają etanolu, ponieważ nie mają pełnego zestawu enzymów niezbędnego w cyklu Krebsa.

Ponieważ te bakterie wytwarzają kwas, są one zwykle kwaśne, rosną znacznie poniżej pH 5,0, chociaż optymalne pH dla wzrostu wynosi 5,4-6,3.

 

 

Wątroba – funkcje, znaczenie, choroby

Wątroba – jest bardzo ważnym narządem tylko u kręgowców. U ludzi znajduje się w górnej prawej ćwiartce brzucha, poniżej przepony. Wątroba ma szeroki zakres funkcji, w tym detoksykację różnych metabolitów, syntezę białek i wytwarzanie biochemicznych substancji niezbędnych do trawienia. Odgrywa również rolę w metabolizmie, regulacji przechowywania glikogenu, rozkładu krwinek czerwonych i produkcji hormonów.

Wątroba jest gruczołem. Jest to dodatkowy gruczoł trawienny i wytwarza żółć, związek alkaliczny który pomaga w trawieniu poprzez emulgowanie lipidów. W pęcherzyku żółciowym, małej torebce która znajduje się pod wątrobą, magazynuje się żółć wytwarzaną przez wątrobę. Specjalistyczna tkanka wątroby, składa się głównie z hepatocytów, reguluje szeroką gamę biochemicznych reakcji o dużej objętości, w tym syntezę i rozkład małych i złożonych cząsteczek, z których wiele jest niezbędnych do normalnych czynności życiowych.

Szacunki dotyczące całkowitej liczby funkcji narządu różnią się, ale podręczniki wskazują na ogół około 500.

Obecnie nie ma sposobu na zrekompensowanie braku funkcji wątroby w dłuższej perspektywie, chociaż techniki dializy wątroby mogą być stosowane w krótkim okresie czasu.

Struktura


Wątroba jest czerwono-brązowym klinowym organem o czterech płatach o nierównym rozmiarze i kształcie. Wątroba człowieka waży zwykle 1,44-1,66 kg i ma szerokość około 15 cm. Jest to najcięższy organ wewnętrzny i największy gruczoł w ciele człowieka. Znajduje się w prawym górnym kwadrancie jamy brzusznej, spoczywa tuż pod przeponą, po prawej stronie żołądka i leży nad woreczkiem żółciowym.

Wątroba jest połączona z dwoma dużymi naczyniami krwionośnymi:
tętnicą wątrobową i żyłą wrotną. Tętnica wątrobowa zawiera aortę bogatą w tlen z krwi, podczas gdy żyła wrotna zawiera krew bogatą w strawione substancje odżywcze z całego przewodu pokarmowego, a także ze śledziony i trzustki. Te naczynia krwionośne dzielą się na małe naczynia włosowate znane jako sinusoidy wątroby, które następnie prowadzą do zrazików wątrobowych.

Zraziki wątrobowe są funkcjonalnymi jednostkami wątroby. Każdy zrazik składa się z milionów komórek wątrobowych (hepatocytów), które są podstawowymi komórkami metabolicznymi. Zraziki trzymają się razem za pomocą delikatnej gęstej, nieregularnej włóknistej tkanki łącznej, która rozciąga się do struktury wątroby, towarzyszące jej naczynia (żyły i tętnice), przewody i nerwy tworząc włóknistą kapsułę zwaną kapsułką Glissona.

Cała powierzchnia wątroby jest zakryta warstwą surowiczą pochodzącą z otrzewnej i ma wewnętrzną warstwę włóknistą (kapsuła Glisson), do której jest mocno przyklejona.

 

Funkcje


Fizjologia

Różne funkcje wątroby są wykonywane przez komórki wątroby lub hepatocyty. Uważa się, że wątroba odpowiada za 500 oddzielnych funkcji, zwykle w połączeniu z innymi systemami i narządami. Obecnie nie ma sztucznego narządu lub urządzenia zdolnego do odtworzenia wszystkich funkcji wątroby. Niektóre funkcje mogą być przeprowadzane przez dializę wątroby , eksperymentalne leczenie niewydolności wątroby .

Zasilanie krwi

Żyły wątroby

Wątroba otrzymuje podwójne źródło krwi z żyły wrotnej wątroby i tętnic w wątrobie . Żyła wrotnego wątroby dostarcza w przybliżeniu 75% dostarczania krwi w wątrobie i zawiera żylną krew odprowadzaną ze śledziony , przewodu pokarmowego i związanych z nim narządów. Tętnice wątrobowe dostarczają krwi tętniczej do wątroby, co odpowiada pozostałemu przepływowi krwi . Tlen jest dostarczany z obu źródeł; Około połowa zapotrzebowania tlenu na wątrobę napotyka wątrobowa żyła wrotna, a połowa jest związana z tętnicami wątrobowymi. [35]

Krew przepływa przez sinusoidy wątroby i opróżnia do centralnej żyły każdej lobule. Główne żyły łączą się z żyłami wątroby, które opuszczają wątrobę i odprowadzają do niższej żyły głównej . [23]

Sztuczne narządy

Sztuczne narząd – jest sztucznym urządzeniem wszczepionym lub zintegrowanym z człowiekiem – łączącym się z żywą tkanką – w celu zastąpienia naturalnego narządu, w celu powielania lub powiększania określonej funkcji lub grupy pokrewnych funkcji, aby pacjent mógł powrócić do normalnego życia jak najszybciej. Zastąpiona funkcja niekoniecznie musi być powiązana ze wsparciem dla życia, ale często jest. Na przykład, kości zastępcze i stawy, takie jak te znalezione w protezach biodrowych mogłyby być uznane za sztuczne narządy.

Przyjęta definicja polega na tym, że urządzenie nie może być ciągle przywiązane do stacjonarnego źródła zasilania lub innych stałych zasobów, takich jak filtry lub jednostki przetwarzania chemicznego. (Okresowe szybkie ładowanie baterii, uzupełnianie chemikaliów i / lub czyszczenie / wymiana filtrów wykluczałoby, że urządzenie było nazwane sztucznym organem).

Dlatego aparat do dializy, będący bardzo skutecznym i krytycznie ważnym urządzeniem wspomagającym życie, niemal całkowicie zastępuje nerki, nie jest jednak sztucznym narządem.

 

⇓ Cel


Powody budowania i zainstalowania sztucznego narządu, początkowo wymagają bardzo długiego badania i kosztownego procesu, które może wiązać się z:

– Zapewnieniem wsparcia życia, aby zapobiec bliskiej śmierci podczas oczekiwania na przeszczep (np. Sztuczne serce );
– Znacznej poprawienie zdolności pacjenta do samoopieki (np. sztuczne kończyny );
– Poprawa zdolności pacjenta do interakcji społecznej (np. Implant ślimakowy );
– Poprawa jakości życia pacjenta poprzez odbudowę kosmetyczną po operacji raka lub po wypadku.

Prawie zawsze narządy przed użyciem jakiegokolwiek sztucznego narządu przez ludzi podlegają eksperymentom ze zwierzętami. Pierwsze badania na ludziach często ograniczają się do tych, które już stoją przed śmiercią lub wyczerpali oni każdą inną możliwość leczenia.

 

⇓ Przykłady


Sztuczne kończyny

Sztuczne ramiona i nogi, lub protezy, mają przywrócić określony stopień normalnej funkcji. Urządzenia mechaniczne, które pozwalają chorym chodzić znowu lub jak dalej używać dwóch rąk, prawdopodobnie były używane od czasów starożytnych. Od tego czasu rozwój sztucznych kończyn szybko się rozwijał. Nowe tworzywa sztuczne i inne materiały, takie jak włókno węglowe, pozwoliły na sztucznym kończynom stawać się silniejsze i lżejsze, ograniczać ilość dodatkowej energii niezbędnej do obsługi kończyny. Dodatkowe materiały pozwalały sztucznym kończynom wyglądać bardziej realistycznie. Protezy mogą być skategoryzowane jako kończyny górne i dolne i mogą mieć wiele kształtów i rozmiarów.

Nowe postępy w budowie sztucznych kończynach obejmują dodatkowe poziomy integracji z organizmem ludzkim. Elektrody mogą być umieszczone w tkance nerwowej, a ciało może być przeszkolone w celu kontroli działania protezy. Ta technologia była stosowana zarówno u zwierząt, jak i ludzi. Protetyczne mogą być kontrolowane przez mózg przy użyciu bezpośredniego implantu lub implantu podłączonego do różnych mięśni.

Sztuczny pęcherz moczowy

Dwa główne sposoby zastępowania funkcji pęcherza moczowego obejmują przekierowanie przepływu moczu lub wymianę pęcherza w jego pierwotnym miejscu. Standardowe sposoby zastępowania pęcherza moczowego polegają na formowaniu worka podobnego do pęcherza moczowego z tkanki jelitowej. Alternatywne podejście polega na wzrastaniu pęcherza moczowego z komórek pobieranych od pacjenta umożliwiających wzrost na rusztowaniu w pęcherza moczowym.

Sztuczny mózg

Protezy nerwowe to szereg urządzeń, które mogą zastąpić funkcje mechaniczne, zmysłowy lub poznawczy które mogą zostać uszkodzone w wyniku urazu lub choroby.

Neurostymulatory wysyłają impulsy elektryczne do mózgu w celu leczenia zaburzeń neurologicznych i ruchowych, w tym choroby Parkinsona, padaczki, depresji opornej na leczenie i innych stanów, takich jak nietrzymanie moczu. Zamiast zastępować istniejące sieci neuronowe w celu przywrócenia funkcji, urządzenia te często służą zakłócając produkcję istniejących nieprawidłowo działających ośrodków nerwowych w celu wyeliminowania objawów.

Proteza penisa

Stosowana w celu leczenia zaburzeń erekcji. Ciało jamiste mogą być nieodwracalnie chirurgicznie zastępowane ręcznie nadmuchiwanymi implantami penisowymi. Jest to drastyczna operacja terapeutyczna przeznaczona tylko dla mężczyzn, którzy cierpią z powodu całkowitej impotencji, która opierała się wszystkim innym metodom leczenia. Wszczepiona pompa w tkance (pachwinie) może być ręcznie manipulowana ręcznie w celu osiągnięcia erekcji.

Proteza ucha

W przypadkach, gdy osoba jest głęboko głucha lub ciężko niedosłyszy w obydwu uszach, implant ślimakowy może być chirurgicznie wszczepiony do obu małżowin. Implanty ślimakowe obchodzą większość obwodowego systemu słuchowego, zapewniając poczucie dźwięku przez mikrofon i elektronikę, która znajduje się na zewnątrz skóry, zazwyczaj za uchem. Komponenty zewnętrzne przekazują sygnał do tablicy elektrod umieszczonych w ślimaku co z kolei pobudza nerwy ślimakowe .

W przypadku zewnętrznego urazu ucha niezbędna jest proteza czaszkowo-twarzowa.

Proteza oka 

Najbardziej skutecznym sztucznym okiem jest to, zbudowane z zewnętrzną miniaturową cyfrową kamerą z odległym, jednokierunkowym interfejsem elektronicznym wszczepionym w siatkówkę , nerw wzrokowy lub inne powiązane miejsca wewnątrz mózgu . Obecny stan techniki daje tylko częściową funkcjonalność, taką jak rozpoznawanie poziomów jasności, próbek koloru i / lub podstawowych kształtów geometrycznych, co świadczy o potencjale koncepcji.

Wielu badaczy wykazało, że siatkówka wykonuje wstępne przetwarzanie obrazowe dla mózgu. Problem tworzenia całkowicie funkcjonalnego sztucznego oka elektronicznego jest jeszcze bardziej złożony. Oczekuje się, że postępy w rozwiązywaniu złożoności sztucznego połączenia z siatkówką, nerwem wzrokowym lub związanymi z nimi obszarami mózgu w połączeniu z trwającymi postępami w informatyce mają znacząco poprawić wydajność tej technologii.

Sztuczne serce

Organy sztuczne związane z układem sercowo-naczyniowym wszczepia się w przypadkach, gdy serce, zastawki lub inna część układu krążenia jest w stanie zaburzenia. Sztuczne serce jest zazwyczaj używane do pomostowania czasu do przeszczepu serca lub do trwałego zastąpienia serca, jeśli nie jest możliwy przeszczep serca. Sztuczne stymulatory stają się kolejnym urządzeniem układu sercowo-naczyniowego, które mogą być wszczepione do ciągłego stymulowania (tryb defibrylatora), stale zwiększać lub całkowicie pomijać naturalny stymulator serca w razie potrzeby.

Urządzenia wspomagające impulsy komorowe są kolejną alternatywą, działającą jako mechaniczne urządzenia krążące, które częściowo lub całkowicie zastępują funkcję serca, bez usunięcia samego serca.

Sztuczna wątroba

Fima HepaLife opracowuje bioartykalne urządzenie wątrobowe przeznaczone do leczenia niewydolności wątroby za pomocą komórek macierzystych. Sztuczna wątroba ma służyć jako urządzenie wspomagające, umożliwiające regenerację wątroby po niepowodzeniu lub złagodzenie funkcji wątroby pacjenta do czasu przeszczepu. Jest to możliwe tylko dzięki temu, że używa on rzeczywistych komórek wątroby (hepatocytów), a nawet wtedy, nie jest stałym substytutem.

Naukowcy z Japonii stwierdzili, że mieszanka ludzkich komórek prekursorowych wątroby (różniących się od ludzkich indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych [iPSCs]) oraz dwa inne typy komórek mogą spontanicznie tworzyć trójwymiarowe struktury, nazywane „pąkami wątroby”

Sztuczne płuca

Obecnie firma Ann Arbor MC3 pracuje nad tym typem sprzętu medycznego.

Zewnętrzne membranowe utlenianie (ECMO) może być stosowane do znacznego obciążenia tkanki płucnej i serca. W ECMO u pacjenta umieszcza się jeden lub więcej cewników, a pompa jest wykorzystywana do przepływu krwi przez wydrążone włókna membranowe, które wymieniają tlen i dwutlenek węgla we krwi. Podobnie jak w przypadku ECMO, usuwanie CO2 pozaustrojowego (ECCO2R) ma podobny układ, ale przede wszystkim przynosi korzyści pacjentowi w wyniku usunięcia dwutlenku węgla, a nie natleniania, w celu umożliwienia płucom odpoczynku.

Sztuczne jajniki

Kobiety w wieku rozrodczym, u których rak jest często leczony chemioterapią lub radioterapią powoduje uszkodzenie oocytów i prowadzi do wczesnej menopauzy. Sztuczny ludzki jajnik został opracowany na Brown University z mikroorganizmami samoorganizacyjnymi utworzonymi przy użyciu nowej technologii 3-D Petriego. Sztuczne jajniki będą wykorzystywane do dojrzewania niedojrzałych komórek jajowych in vitro i opracowania systemu do badania wpływu toksyn środowiskowych na folikulogenezę.

Sztuczna trzustka

Sztuczne trzustki stosowane są do zastąpienia czynności endokrynologicznych u chorych na cukrzycę i innych, którzy tego potrzebują. Może być stosowane do poprawy terapii zastępczej insuliną, dopóki kontrola glikemii jest praktycznie normalna, co widoczne jest poprzez uniknięcie powikłań hiperglikemii, a także może zmniejszyć ciężar terapii zależnej od insuliny.

 

Wczesne oznaki problemów z wątrobą

Wątroba jest ważnym organem, który jest niezbędny do utrzymania witalności i pełni zdrowia. Pomaga nam w trawieniu żywności, uwalnia nas od substancji toksycznych i wchłania ważne składniki odżywcze, których organizm potrzebuje do przetrwania. Jakie mogą być objawy, złego działania wątroby?

Niektórzy ludzie rodzą się z zaburzeniami czynności wątroby, a inni narażają się sami na uszkodzenie wątroby poprzez – szkodliwe substancje chemiczne, alkohol lub wirusy. Wczesne objawy zaburzenia czynności wątroby nie powinny być ignorowane. Oto niektóre z nich:

1. Zmiany skórne

Jednym z oczywistych problemów związanych z wątrobą są nagłe zmiany na skórze. Skóra ma tendencję do zmiany koloru i przybiera żółtawy odcień. Oprócz skóry żółkną również paznokcie lub palce. To dlatego, że wątroba nie uwalnia toksyny z organizmu prawidłowo i bilirubina zaczyna gromadzić się pod skórą.

2. Swędzenie lub wrażliwość skóry

Wczesne objawy zaburzenia czynności wątroby to także swędzące plamy na skórze, które stopniowo pogarszają się. Skóra jest zbyt wrażliwa na dotyk, łatwo przybiera stan zapalny i bardzo swędzi. Ważne jest, aby utrzymywać skórę cały czas odpowiednio nawilżoną, to pomaga złagodzić dyskomfort.

3. Zmiany w moczu i kale

Niektórzy ludzie, których wątroba nie działa prawidłowo zauważą różnicę, gdy idą do toalety. W niektórych przypadkach może to być zbyt ciemny kolor moczu. Chorzy błędnie myślą, że są po prostu odwodnieni. Niektórzy pacjenci z chorobą wątroby wkrótce zauważą także zmiany w stolcu, który może być blady, krwawy lub szary.

4. Ból i pęcznienie w jamie brzusznej

Zmiany w jamie brzusznej może dać wczesne sygnały problemów z wątrobą. Możemy odczuwać kurcze lub ból w dolnej części brzucha, które towarzyszą uczucia wzdęcia i ciśnienia w jamie brzusznej. Wraz z ewolucja choroby dochodzi do pogorszenia i choroba powoduje obrzęk. Obrzęk to gromadzenie się płynu w ścianie jamy brzusznej. Obrzęk może urosnąć do gigantycznych rozmiarów i wywrzeć nacisk na płuca, więc osoba może mieć trudności z oddychaniem.

5. Przewlekłe zmęczenie

Jeśli zaczynasz czuć się źle, bardzo często masz zawroty głowy, masz poczucie skrajnego osłabienia lub przewlekłego zmęczenia, to może być pierwszą oznaką kłopotów z wątrobą. W tym przypadku należy zwolnić tempo życia. Jeśli wystąpi uszkodzenie wątroby z innymi objawami, należy szukać natychmiastowej pomocy medycznej.