Diagnoza autyzmu u pacjentów dorosłych

Tutaj można znaleźć informacje na temat diagnozy dla dorosłych, którzy są autystyczni, albo dla takich, którzy podejrzewają, że mogą być autystyczni. Istnieje wiele dostępnych testów online dla „autyzmu”, ale żaden z nich nie może zagwarantować dokładności pełnej diagnozy. Dlatego też warto dowiedzieć się więcej na temat korzyściach płynących z diagnozy. Warto także zapoznać się z informacjami na temat samego rozpoznania choroby oraz na temat usług terapeutycznych i wsparcia medycznego, do których można uzyskać dostęp po zdiagnozowaniu autyzmu.

Czy jestem osobą autystyczną?

Być może zastanawiasz się, jeśli jesteś osobą autystyczną. Być może przeczytać coś o kondycji psychicznej takich ludzi, lub zobaczyłeś jakiś program w telewizji, i pomyślałeś, że opisuje on niektóre z Twoich własnych doświadczeń.

Jest to dość powszechne, że ludzie przeszli przez życie bez rozpoznania autyzmu, czując, że opis tej choroby jakoś nie bardzo do nich pasuje. Wielu ludzi nauczyło się radzić sobie z życiem na swój własny sposób, choć może to być dla nich naprawdę trudne zadanie. Mogą oni pozostawać nawet w związku małżeńskim lub mieszkać razem z partnerem, mieć własną rodzinę i prowadzić udaną karierę zawodową. Inni z kolei mogą być bardziej wyizolowani i musieć prowadzić znacznie cięższą walę na co dzień.

To zależy wyłącznie od Ciebie, czy zdecydujesz się na poszukiwanie diagnozy. Niektórzy ludzie są szczęśliwi, pozostając na własnym sposobie diagnozowana. Jednakże, pamiętajmy o tym, że jedynym sposobem, aby wiedzieć na pewno, czy jest się osobą autystyczną, jest uzyskanie formalnej diagnozy od lekarza.

Korzyści z otrzymania formalnej diagnozy specjalistycznej.
Niektórzy ludzie widzą dokonywanie formalnej diagnozy autyzmu jako nieprzydatną niczemu etykietę. Jednakże, dla wielu innych osób, uzyskanie szybkiej i dokładnej oceny i diagnozy może stać się bardzo pomocne,. Dzieje się tak, ponieważ:

– Może to pomóc (rodzinie osoby autystycznej, jej partnerowi życiowemu, pracodawcy, kolegom oraz znajomym) w zrozumieniu, dlaczego u takiej mogą wystąpić pewne trudności funkcjonowania społecznego i co można z nimi zrobić.
– Może to skorygować wcześniejszą, błędną diagnozę (taką, jak na przykład schizofrenia), a to z kolei oznacza, że wszelkie problemy ze zdrowiem psychicznym mogą być od tej pory lepiej adresowane (chociaż postawienie diagnozy autyzmu może być trudne w przypadkach, gdzie istnieją poważne problemy ze zdrowiem psychicznym, lub gdy ktoś odbywa już jakieś leczenie).
– Może to pomoże osobie autystycznej w uzyskaniu dostępu do odpowiednich usług i świadczeń terapeutycznych.
Pracodawcy takiej osoby będą musieli dokonać niezbędnych korekt.
– Może pomóc kobietom posiadającym tak zwany profil unikający, który być może wcześniej nie był uznawany przez inne osoby jako autystyczny.
– Można dołączyć do naszej społeczności autyzmu – co prawda nie trzeba być zdiagnozowanym, aby dołączyć do naszej społeczności online lub zapisać się do naszego magazynu, ale może trzeba będzie postawić oficjalną diagnozę autyzmu, aby móc dołączyć do pewnych grup społecznych.

Proces dokonywania pierwszej diagnozy

Autyzm (w tym zespół Aspergera) różni się znacznie w zależności od danej osoby, a zatem postawienie jednoznacznej diagnozy może być trudne. Diagnoza stanowi formalną identyfikację osoby z autyzmem. Dlatego też najlepiej jest, jeśli zostanie ona wykonana przez multidyscyplinarny zespół diagnostyczny.

Niektóre zespoły diagnostyczne są skłonne do zaakceptowania własnych skierowań, ale w większości obszarów konieczne będzie skierowanie otrzymane od lekarza rodzinnego. Jeśli jednak odwiedzasz innego pracownika służby zdrowia z innych powodów (na przykład psychologa, jeśli masz depresję), można go poprosić o wystawienie takiego skierowania.

Krok pierwszy: porozmawiaj ze swoim lekarzem

Na samym początku należy umówić się na wizytę u swojego lekarza rodzinnego. Upewnij się, że diagnoza jest jedyną rzeczą, z powodu której odwiedzasz konkretnego lekarza. Jeśli podczas konsultacji spróbujesz wspomnieć na temat innego podmiotu, lekarz rodzinny może nie skierować Cię do końca.

Krok drugi: dokładnie przedstaw lekarzowi swoją sprawę

Twój lekarz potrzebuje wyraźnego powodu, dla którego miałby skierować Cię w celu stawiania diagnozy autyzmu. Dlatego też trzeba będzie wyjaśnić mu, dlaczego uważasz, że mógłbyś być osobą autystyczną, i jaką diagnozę przewidujesz uzyskać. Jeśli uważasz, że potrzebujesz czyjejś pomocy, możesz poprosić o nią kogoś, kogo znasz, aby przyszedł na wizytę wraz z Tobą.

Następnie powinieneś dokładnie wyjaśnić lejarzowi swoją sytuację. Można na przykład powiedzieć, że czytałeś już wiele informacji na temat autyzmu, albo że byłeś w kontakcie z krajowymi stowarzyszeniami terapeutycznymi pacjentów autystycznych. Można powiedzieć, że uważasz, że doświadczasz niektórych trudności ze spektrum autyzmu, i chciałbyś zasięgnąć formalnej diagnozy, aby upewnić się w swoich podejrzeniach. Spróbuj zaprezentować lekarzowi rodzinnemu kilka przykładów trudności, jakie miałeś w dzieciństwie i dorosłości. Możesz odnieść się tu do problemów z komunikacją, kłopotów z interakcjami społecznymi, trudności sensoryczne, problemów z nawiązywaniem przyjaźni lub zatrudnienia, oraz odczuwaniem potrzeby rutyny – o ile uważasz, że kwestie te mają znaczny wpływ na różne obszary Twojego życia.

Obowiązki lekarzy diagnozujących pacjentów autystycznych

Należy liczyć się z tym, że nie wszyscy lekarze będą posiadali głęboką wiedzę na temat autyzmu – ważne jest zatem, aby wyjaśnić im swoje obawy tak wyraźnie, jak to tylko możliwe. Można zabrać ze sobą kopię naszych wytycznych dla lekarzy i poinformować swojego lekarza o odpowiednich wytycznych dotyczących rozpoznawania autyzmu i skierowania na dalsze badania diagnostyczne.

Krok trzeci: uzyskanie od lekarza odpowiedniego skierowania.

Jeżeli Twój lekarz zgodzi się wystawić Ci odpowiednie skierować, zalecamy, aby poinformować go o lokalnych usługach, które mają zastosowanie w multidyscyplinarnej diagnozie autyzmu u osób dorosłych. W tym celu można na przykład wydrukować szczegóły dotyczące usług diagnostycznych w Twojej okolicy i zabrać je ze sobą na konsultację.

Jeżeli nie jest możliwe uzyskanie skierowania do zespołu multidyscyplinarnego, można spróbować niezależnych konsultacji indywidualnych z zawodowymi lekarzami, takimi jak psychiatra lub psycholog kliniczny. Ten profesjonalny zespół lekarski powinien być doświadczony w diagnozowaniu autyzmu, ponieważ będzie to oznaczać, że bardziej prawdopodobne będzie dokonanie dokładnej oceny pacjenta – co z kolei pozwoli uniknąć konieczności wracania do swojego lekarza z prośbą o wystawienie kolejnego skierowania.

Należy pamiętać, że czasami może być bardzo trudno znaleźć usługę lub profesjonalistę z wystarczającym doświadczeniem diagnozowania autyzmu u osób dorosłych. Kiedy już diagnoza została wykonana, potrzebne będzie także większe zaangażowanie w konsultacje ze swoim lekarzem.

Co w momencie, gdy lekarze stwierdzą, że jestem osobą autystyczną?

Cechy autyzmu mogą różnić się w zależności od osoby, ale w celu postawienia diagnozy autyzmu zazwyczaj ocenia się posiadanie przez pacjenta uporczywych trudności w zakresie komunikacji społecznej i interakcji społecznej oraz ograniczony, powtarzający się wzorzec zachowań, działań i zainteresowań (obejmuje to także zachowanie sensoryczne), które we wczesnym dzieciństwie takiej osoby są widoczne tego stopnia, że ​​są w stanie znacząco wpłynąć na jej codzienne funkcjonowanie.

W kontekście autyzmu istnieje wiele dostępnych narzędzi diagnostycznych, ale diagności nie są zobowiązani do zastosowania każdorazowo wszystkich konkretnych narzędzi. Zestaw narzędzi może obejmować na przykład zadanie szeregu pytań na temat historii rozwoju badanej osoby oraz informacji na jej temat z czasu, kiedy była jeszcze małym dzieckiem (są to na przykład dane na temat języka, sposobów zabawy i zachowań poznawczych).

Kiedy lekarze podadzą mi wynik swoich analiz diagnostycznych?
Po przeprowadzeniu dokładnego dochodzenia, Twój diagnosta powie Ci, czy uważa, że jesteś osobą autystyczną. Może to zrobić już w dniu dokonywania oceny, a także przez telefon w późniejszym terminie lub w formie pisemnego sprawozdania, które wyśle do Ciebie pocztą.

Raport od Twojego specjalisty może zawierać informacje odnośnie podejrzenia u Ciebie szczególnego profilu autyzmu – takiego, jak na przykład zespół Aspergera lub tak zwany profil unikający. Profesjonalne raporty diagnostyczne mogą być trudne do odczytania i zrozumienia ich w niektórych miejscach przez osoby niewykwalifikowane. Aby dowiedzieć się więcej na temat diagnozy, możesz zadzwonić do diagnosty i porozmawiać z nim na temat jakichkolwiek części jego sprawozdania, które będą dla Ciebie niejasne.

Krok piąty: musisz pogodzić się z otrzymanymi wynikami.

Czasami po przeprowadzeniu całego procesu diagnostycznego okazuje się, że nie jesteś osobą autystyczną. Dlatego też czasami osoby poddawane badaniom dowiadują się, że nie są autystyczne. Czasami może też wystąpić sytuacja, gdy pacjenci nie będą zgadzać się z podaną im diagnozą. W takich przypadkach można starać się o otrzymanie drugiej opinii lekarskiej, co oznacza, że albo wrócisz do swojego lekarza rodzinnego, aby wyjaśnić, że nie jesteś zadowolony z diagnozy i poprosić o skierowanie do innego miejsca, albo zapłacisz za wykonanie ponownej oceny diagnostycznej prywatnie.

Jeśli jednak przystąpisz do drugiej oceny, należy pamiętać, że wykonujący ją specjaliści mogą dojść do tego samego wniosku, co Twoja pierwsza diagnoza.

Jeśli uzyskasz jednoznaczną diagnozę autyzmu

Jeśli zostaniesz zdiagnozowany jako osoba autystyczna, możesz mieć wiele pytań. Można się zastanawiać, jak można dowiedzieć się więcej na temat swojej choroby, a także w jaki sposób można poznać innych ludzi z autyzmem lub dowiedzieć się więcej na temat dostępnych usług terapeutycznych i wsparcia.

Wsparcie post-diagnostyczne dla osób z autyzmem jest bardzo ważne. Niektóre zespoły diagnostyczne i przedsiębiorstwa medyczne oferują usługi obserwacji dokonywanej po diagnozie. Tacy ludzie mogą być też w stanie odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania i wskazać Ci odpowiedni kierunek usług wsparcia terapeutycznego. Jednakże, niestety nie wszyscy z nich będą w stanie to zrobić.

Otrzymanie stosownego wsparcia terapeutycznego nie wynika automatycznie z samego faktu postawienia diagnozy autyzmu, ale formalna diagnoza tej choroby oznacza, że ​​jest bardziej prawdopodobne uzyskanie dostępu do usług terapeutycznych, których masz prawo zażądać. Nie każdy czuje jednak potrzebę otrzymania dodatkowego wsparcia – dla niektórych ludzi po prostu diagnoza wydaje się być mało ważna.