Na czym polega interwencja terapeutyczna wynikająca z zastosowania metody ABA?

Skuteczna interwencja terapeutyczna metodą ABA w leczeniu autyzmu nie jest „jednym sposobem dla wszystkich pacjentów” i nigdy nie powinna być postrzegana jako „jednolity” zestaw programów lub terapii.

Wręcz przeciwnie: wykwalifikowany terapeuta każdorazowo dostosowuje wszelkie podejmowane interwencje do umiejętności, potrzeb, zainteresowań, preferencji i sytuacji rodzinnej każdego pacjenta. Z tych właśnie powodów, program ABA dla jednego ucznia będzie wyglądać zupełnie inaczej, niż program ABA dla innego ucznia.

Można jednak powiedzieć, że jakość programów ABA dla pacjentów z autyzmem ma następujące cechy wspólne:

1. Planowanie i bieżąca ocena:
– Wykwalifikowany i przeszkolony personel analityków bezpośrednio nadzoruje wzory zachowań i dostosowuje do nich plan wszelkich mających się odbyć interwencji.
– Rozwój analitycznych celów terapeutycznych wynika ze szczegółowej oceny umiejętności i preferencji każdego pacjenta i może również obejmować cele rodzinne.
– Cele i wskazówki leczenia są odpowiednio dostosowane rozwojowo i kierowane na szeroką gamę różnorodnych obszarów umiejętności, takich jak komunikacja, towarzyskość, samoobsługa, zabawa i wypoczynek, rozwój ruchowy i umiejętności akademickie.
– Tworząc konkretne cele, należy wyraźnie podkreślić umiejętności, które pozwolą uczącym się osobom na usamodzielnienie się i osiągnięcie sukcesu zarówno w krótkich, jak i na długich terminach.
– Plan instrukcji pożądanych umiejętności oraz kroków do opanowania powinien być rozpoczynany od zastosowania najprostszych strategii (na przykład imitowania pojedynczych dźwięków), aż do bardziej skomplikowanych (na przykład prowadzenia rozmowy).
– Interwencja terapeutyczna polega także na dokonywaniu ciągłego, obiektywnego pomiaru wszelkich postępów pacjenta.
– Analityk zachowania często podaje swoje opinie na temat postępów ucznia i wykorzystuje to, aby dostosować dalsze procedury i cele w zależności od potrzeb danego pacjenta.
– Analityk spotyka się regularnie z członkami rodziny i pracownikami programu, aby móc z nimi zaplanować dalsze kroki programu terapeutycznego i – w razie potrzeby – dokonać w nim odpowiednich korekt.

2. Filozofia technik ABA:
– Instruktor używa różnych zachowań analitycznych w odniesieniu do procedur, z których niektóre są kierowane przez instruktora, natomiast inne są inicjowane przez samego pacjenta.
– Rodzice pacjenta i inni członkowie jego rodziny lub / i opiekunowie zostali odpowiednio przeszkoleni, aby mogli wspierać proces uczenia się i zdobywania przez dziecko umiejętności praktycznych przez cały dzień.
– Dzień treningu jest tak skonstruowany, aby zapewnić pacjentowi wiele różnorodnych możliwości – zarówno tych planowanych, jak i tych naturalnie występujących. Dzięki temu pacjent może nabywać określone umiejętności praktyczne w obu sytuacjach, strukturalnych i niestrukturalnych.
– Każdy pacjent otrzymuje mnóstwo pozytywnego wzmocnienia za wykazanie przydatnych umiejętności i zachowań właściwych społecznie. – Nacisk kładzie się na przede wszystkim na występowanie pozytywnych interakcji społecznych i przyjemność z samodzielnego uczenia się.
– Pacjent nie otrzymuje kary z powodu zachowań, które stanowią szkodę lub które mogą zapobiegać prawidłowemu przebiegowi nauki.